Niech odpadną ręce i nogi, robaki zapełnią trzewia, język skołowacieje a kruki wydziobią oczy każdemu, kto wam powie że obecnie nie używa się kijków do jazdy na nartach. Na pytanie- czy należy kijków używać odpowiedź jest jedna- TAK!

Kijki to często lekceważony element ekwipunku narciarza, mimo że jest to według mnie trzeci w kolejności jeśli chodzi o ważność- zaraz po butach i nartach. Są tak samo ważne jak drążek dla linoskoczka i służą do tego samego- zachowywania równowagi. Pozwalają nam utrzymać prawidłową sylwetkę i bez nich nie da się wykonać skrętu niektórymi technikami. Techniki które wymagają odłożenia kijów na bok istnieją, jednak ze względu na swoją specyfikę powinny być stosowane przez świetnych technicznie narciarzy. Niestety, wraz z wejściem nart taliowanych powstało przekonanie że kijki są zbędne i jeździ się bez nich. Konsekwencje tego niestety widać do dziś, szczególnie na mniej wymagających trasach. Ilość osób, która myśli że kije nie są im potrzebne jest w dalszym ciągu duża, dzięki czemu nasze stoki są dalej pełne ludzi którzy wyglądają jakby zbierali grzyby podczas jazdy bądź tez przygotowywali się do zagrania tytułowej roli w remake’u filmu „Goryle we mgle”.

Tymczasem prawidłowe użycie kijków nie jest wcale trudne. Ich podstawowa funkcja jest przyswajana instynktownie po kilkunastu minutach na nartach. Z kijkami prostują się plecy a ręce wędrują od razu bliżej ciała. To już wystarczy żeby początkujący narciarz wyglądał lepiej na stoku. Możliwość odepchnięcia się kijkiem na płaskim oraz podparcia się na kijku w kolejce to dodatkowy bonus. Bardziej zaawansowane użycie kijków- czyli akcentowanie skrętów, widoczne na poniższym filmie

to tylko kwestia czasu i chęci (źródło filmu: skionline.pl).

Zanim jednak zaczniemy ich używać, należy je kupić. Tu zachodzi często pytanie- jaka długość kijków jest dla mnie odpowiednia? Metoda doboru kijka jest prosta i znana od lat. Należy obrócić kijek rączką do dołu, oprzeć o ziemię i chwycić ręką pod talerzykiem. Kąt między przedramieniem a ramieniem powinien wynosić 90 stopni.  Można uwzględnić jeszcze fakt, że w rzeczywistości jest jeszcze pod nami narta, wiązanie i but narciarski i kupić kijki o rozmiar (czyli 5 cm) większe. Firma w przypadku kijków nie gra dla mnie żadnej roli. Pewnym kryterium doboru może być za to wielkość talerzyka- im większy talerzyk tym mniej będzie się zapadał w miękkim czy kopnym śniegu.

Ostatnią ważną kwestią jest jeszcze sposób użycia paska kijka. Niektórzy twierdzą że pasków nie należy używać w ogóle, ze względu na ryzyko kontuzji kciuka. Ryzyko oczywiście istnieje, lecz można je zminimalizować dzięki odpowiedniemu założeniu paska. Jak zakładać paski kijków? Dłoń w pętlę paska należy wsunąć odwrotnie niż podpowiada intuicja- od dołu. Następnie chwytamy kijek tak, aby pasek znajdował się między dłonią a uchwytem. Namawiam na mały eksperyment- założyć pasek w ten sposób, chwycić rączkę, podnieść kijek do góry i otworzyć dłoń. Kijek powinien opaść w dół i zwisać nam z nadgarstka. W ten sposób w sytuacji awaryjnej wystarczy tylko puścić kijek i już nie powstaje dźwignia która może uszkodzić nam dłoń. Eksperyment można powtórzyć stosując intuicyjne użycie paska- po otworzeniu dłoni kijek dalej w niej pozostaje i może powstać dźwignia powodująca kontuzję.

Oczywiście ryzyko kontuzji dalej istnieje, bo nie da się go zredukować do zera. Ten argument często podnoszą zwolennicy odcinania pasków. Moje zdanie na ten temat jest takie, że leżący luzem na trasie kijek stwarza większe niebezpieczeństwo dla innych niż zwisający nam z nadgarstka dla nas. Kijek można zgubić i bez upadku i niebezpieczeństwo stwarzamy podwójne- po pierwsze leży na trasie i ktoś może na niego najechać, po drugie podchodzimy po trasie, żeby go odzyskać. Każdy powinien brać ryzyko uprawiania narciarstwa na siebie a nie przerzucać go na innych użytkowników stoków.

Witam na moim Blogu!

Byłem mocno zdziwiony, gdy Jahu zaproponował mi prowadzenie bloga u siebie. Bo co prawda jeżdżę już od ponad 30 lat, ale jestem totalnym samoukiem. Nie mam na koncie żadnych kursów instruktorskich, nie czytałem literatury fachowej a całe moje doświadczenie powstało metodą prób i błędów. Głównie błędów

Z drugiej strony, fachowców w sieci nie brakuje, więc może przyda się blog piszący o nartach z innej strony? Bo dla mnie narty to przede wszystkim świetna zabawa na świeżym powietrzu, bez dorabiania zbędnej ideologii i napinki na jazdę sportową. Tak chciałbym narciarstwo na moim blogu opisywać, zobaczymy co z tego wyjdzie.

Sezon się zbliża i najczęściej poruszanym na forach narciarskich tematem jest dobór nart, poruszany zazwyczaj przez mało doświadczonych narciarzy. Temat na pierwszy wpis jak znalazł. Jak dobrać odpowiednie dla nas narty? To nie jest wcale takie trudne jak się wydaje. Wszystkie obecne na rynku formy posiadają w swojej ofercie narty dla każdego. Nie ma sensu się zastanawiać czy firma X robi lepsze narty niż firma Y. Trzeba zastanowić się jaki mamy budżet, określić jaki rodzaj narty jest dla nas odpowiedni i zobaczyć co jest dostępne na rynku. Oczywiście wyższe (i droższe) modele mają lepsze parametry i są trwalsze,ale najlepsza narta to taka, na którą nas stać. Jeśli z powodu kupna droższej narty musisz odpuścić kilka dni w sezonie to nie ma to najmniejszego sensu. Lepiej kupić tańszą dechę i jeździć.

Jaki rodzaj narty jest dla nas najlepszy? To zależy od stopnia zaawansowania. Dla totalnych nowicjuszy najlepszy sprzęt to będzie sprzęt (wy)pożyczony. Na pierwsze dni potrzeby są tak specyficzne że nie opłaca się na pierwsze dni na nartach kupować własnego sprzętu. Osoby zaawansowane lub eksperci sami powinni wiedzieć jakiej narty szukają i poniższy wpis jest raczej nie dla nich. A dla początkujących i średnio zaawansowanych najlepszym rodzajem narty będzie allround. Producenci co prawda nie ułatwiają nam sprawy, tworząc ostatnimi czasy własne podziały i grupy, ale bez paniki- jeśli przyjrzymy się nartom z ich oferty, zobaczymy że mają bardzo podobne parametry. Należy tylko z oferty odrzucić skrajne taliowania (pod względem promienia skrętu i szerokości narty) i to co zostanie będzie w zasadzie odpowiednie dla każdego narciarza, który pierwsze kroki ma już za sobą.

Drugim dylematem jaki mają początkujący narciarze to dobór długości. Nie będę tu się wymądrzał, dla mnie zawsze najlepszym wyznacznikiem były zalecenia producenta. W dawnych czasach na każdej narcie jaką miałem taka rekomendacja się znajdowała, wiec można było dobrać sobie długość w sklepie, bez potrzeby konsultacji. Niestety chyba żaden z producentów nie kontynuuje tej tradycji. Skąd więc wziąć te zalecenia? Niektórzy producenci na swoich stronach umieszczają małe aplikacje (selektory), które po wprowadzeniu płci, wzrostu, preferowanego terenu i stylu jazdy zaproponują konkretne modele wraz z rekomendowanymi długościami. Przykładowe linki w kolejności alfabetycznej:

Elan
Fischer
Head

Jeśli jakaś firma posiada jeszcze selektora na stroni, proszę o informację- dodam linka.
Dodatkowo, Elan w swoim katalogu nart podaje rekomendacje długości dla każdego modelu ze swojej kolekcji. To chyba nawet lepsze od selektora bo, jak każda aplikacja, selektor może zawierać błędy. Ostatnio na Skiforum taki błąd znaleźliśmy u Fischera- do selektora nie została wprowadzona największa długość dla modelu RC4 Worldcup RC Pro i długość ta (185cm) nie jest proponowana nawet dla dwumetrowego faceta Niestety Elan podając rekomendacje długości też nie ustrzegł się błędów- rekomendacja dla modelu Waveflex GS jest ewidentnie skopiowana z modeli slalomowych (a ich wyszukiwarka proponuje tą nartę w długości równej wzrostowi).

Inną filozofię doboru długości nart prezentuje Salomon- dobiera długość narty do wagi narciarza. Firma ta posiada stronę z informacjami dla dealerów i serwisów. Strona ta jest dostępna tu. Dostępny jest tam dokument w języku angielskim, z wieloma ciekawymi informacjami. Dokument ten jest zmieniany co sezon, dlatego warto zapisać sobie linka do strony głównej. Interesująca nas tabelka jest na stronie 42. Na podstawie wagi, stopnia zaawansowania, terenu i rodzaju narty obliczamy długość i dobieramy nartę najbliższą wynikowi obliczeń. Na marginesie- obie metody, dobierania narty do wzrostu i wagi, dają identyczne rezultaty jeśli tylko nie odstajemy drastycznie wagą od normy dla naszego wzrostu. Jest to metoda najmniej podatna na błędy wpisywania.

Co jeśli wybraliśmy narty innej firmy? Zawsze można spojrzeć w dostępne rekomendacje i zobaczyć jaką długość proponuje konkurencja dla odpowiednika wybranej narty w swojej ofercie. Rekomendacja ta będzie pewnie właściwa także i dla wybranej przez nas narty.

To tyle na pierwszy raz. Pozdrawiam i do następnego wpisu!